Sirâcü’l-Müttakîn

İSLAM’IN ŞARTLARI

SİRÂCÜ’L-MÜTTAKÎN 2. HADİS-İ ŞERİF

وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ – صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ – بُنِيَ الإِسْلاَمُ عَلَى خَمْسٍ: شَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، وَإِقَامِ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَالحَجِّ، وَصَوْمِ رَمَضَانَ

İbn Ömer (radıyallahu anh)’tan rivayet edildiğine göre Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “İslam, Allah’tan başka ilah olmadığına ve Muhammed’in onun kulu ve elçisi olduğu iman etmek; namazı kılmak; zekâtı vermek; hac ve Ramazan orucu olmak üzere beş temel üzerine bina edilmiştir.”[1]

İbn Ömer (radıyallahu anh)

İbn Ömer (radıyallahu anh) Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem)’e vahiy gelmeden bir sene evvel dünyaya geldi.  Küçükken babasıyla beraber Mekke’de Müslüman olmuştur. Sahih olan görüşe göre ilk olarak Hendek Muharebesine katılmıştır. İbn Ömer, vera, ilim ve zühd ehli bir sahabîydi. Câbir (radıyallahu anh) şöyle demiştir: “İbn Ömer’den başka dünyaya meyletmeyen ve dünyanın da kendisine meyletmediği kimseyi tanımıyorum.”[2] Nâfî‘ de İbn Ömer hakkında: “O, binden fazla köleyi azad etmeden vefat etmedi.” demiştir. Abdullah b. Zübeyr’in katledilmesinden üç ay sonra, hicretin 73. senesinde vefat etmiştir.  Mekke yakınlarında “Zî Tuvâ” denilen yere defnedilmiştir.

İman ve İslam

Buhârî, bu hadis-i şerifi iman kitabının ilk hadisi olarak zikretmiştir. Nevevî, “Burada iman ve İslam’ın aynı manada kullanıldığına işaret vardır.” demiştir.

Bu hadis-i şerif, İslam’ın asılları diyebileceğimiz beş şeyden bahsetmektedir. Bunlardan birincisi olan Allah’ın birliğine ve Muhammed Mustafa’nın peygamberliğine iman etmek Müslüman sayılmanın şartıdır. Ehlisünnet ulema içerisinde namazın terkinin kişiyi küfre sokacağını söyleyenler olsa da, cumhurun görüşüne göre bu dört amelin farz olduğuna inanan kimse ibadetlerini yerine getirmese de Müslüman sayılır. İki şehadetin tek bir asıl olarak zikredilmesinde, peygambere iman etmeksizin Allah’a imanın sahih olmayacağına işaret vardır.


[1] Buhârî, İman, 1; Müslim, İman, 19; Tirmizî, İman, 5

[2] Aliyyü’l-Kârî, Mirkâtü’l-Mefâtîh fî Şerh-i Mişkâti’l-Mesâbîh, Dâru’l-Fikr, 2002, 1/67

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir